Jestem kibicem przez duże K

Współzawodnictwo sportowe z jednej strony może przybierać formę „zdrowego” dopingu, który wpływa pozytywnie na wyniki osiągane przez zawodników, jednakże z drugiej strony może przeradzać się we wzajemne zwalczanie się zwolenników dwóch rywalizujących ze sobą drużyn. Przyjmuje wówczas formę agresywnych zachowań i sprzyja używaniu siły. Sytuacje takie przeradzają się najczęściej w akty wandalizmu i przestępstwa popełniane przez chuliganów, w obliczu których konieczna staje się ingerencja Policji. W takich sytuacjach trudno mówić o pięknie idei współzawodnictwa sportowego, a zasady fair play wydają się nie obowiązywać.

Dlatego niezwykle istotne staje się zapobieganie takim sytuacjom lub przynajmniej ograniczanie ich liczby, szczególnie poprzez oddziaływanie na społeczeństwo przy wykorzystaniu aktywności ruchowej, czy to w postaci uczestnictwa w sporcie, czy też aktywności rekreacyjnej. Tworząc niniejszy program oparto się na przekonaniu, iż aktywny ruchowo styl życia powinno traktować się z jednej strony jako jeden z prostszych i efektywniejszych sposobów radzenia sobie ze stresem oraz napięciami psychicznymi, z drugiej natomiast jako aktywność posiadającą ogromne walory przy kształtowaniu pozytywnych zachowań dzieci i młodzieży jako uczestników imprez sportowych.

W programie “Jestem kibicem przez duże K” zaplanowano działania oparte na dwóch sprawdzonych strategiach profilaktycznych , a mianowicie:

  • strategii edukacyjnej polegającej na przekazywaniu wartości pro-społecznych oraz uczeniu kluczowych umiejętności psychologicznych i społecznych umożliwiających radzenie sobie z własnymi emocjami, a także radzenie sobie w sytuacjach społecznych, w kontaktach z innymi ludźmi. Do najważniejszych umiejętności zalicza się umiejętność radzenia sobie ze stresem, podejmowania decyzji, nawiązywanie i podtrzymywania kontaktów interpersonalnych, współdziałania, opierania się presji grupy i rozwiązywania konfliktów;
  • oraz strategii alternatyw polegającej na stwarzaniu młodzieży możliwości do angażowania się w konstruktywną działalność, dzięki której może rozwijać swoje zainteresowania, zaspokoić potrzebę przynależności do grupy – ale zintegrowanej wokół pozytywnych celów, czy zaspokoić potrzebę osiągnięć dzięki doświadczeniu sukcesu. Odpowiednio dobrane zajęcia artystyczne, sportowe lub charytatywne stanowią, zgodnie z badaniami, alternatywę dla zachowań dysfunkcyjnych. Ich skuteczność została potwierdzona, zwłaszcza w odniesieniu do młodzieży z grup zwiększonego ryzyka.